گفتگو با روزنامه شرق 8 اردیبهشت 1398 -
در موضوع پیشنهاد محمدجواد ظریف درباره تبادل زندانیان میان ایران و ایالات متحده آمریکا برداشت اولیه میتواند فرستادن پیامی برای آغاز نوعی مذاکره به نظر برسد؛ اما واقع امر آن است که ظریف با این کار قصد آن را دارد تا توپ را در زمین ترامپ انداخته و امکان مذاکره را به طور کلی منتفی اعلام نکند. به نظر میرسد این پیام بهخوبی دریافت شده است؛ هرچند نباید در سطح عمومی آن را به معنای گشایشی اساسی و بیش از آنچه میتواند بر افکار عمومی و محافل تأثیرگذار باشد، ارزیابی کرد. ضمن آنکه او در گامی فراتر از آنچه اظهار نظر سنتی مقامات دیپلماتیک درباره پروندههای قضائی ذکر میکنند - یعنی استقلال قوه قضائیه - خود را از نوع چنین مواردی جدا نشان داده و صرفا به «امکانات» یک وزیر خارجه اشاره کرده. این موضوع هم در داخل و هم در خارج به نفع او و دستگاه دیپلماسی است و از فشار بر هر دو خواهد کاست. اگر به موضوع تبادل - که در خلال آن جمله اصلی «با اختیار مذاکره آمدهام» بیان شد - مصاحبه با رسانه راستگرای فاکسنیوز و جداکردن حساب ترامپ از «تیم ب» را نیز بیفزاییم، به این راهبرد دست خواهیم یافت که احتمالا مبتنی بر شانس بیشتری که تا این لحظه میتوان برای جمهوریخواهان در انتخابات ۲۰۲۰ قائل بود، او بر آن است تا اولا گروه هدف ترامپ را مخاطب قرار دهد و ثانیا با بهرخکشیدن اختلافنظرهای داخلی در تیم ترامپ سعی در تضعیف گروه تندروتر کند و از این رهگذر شخص رئیسجمهور آمریکا را نیز تحت فشار قرار دهد. اگر به سیاق آنچه رفت، پیشنهاد تبادل از سوی ظریف را رغبت ایران به مذاکره ارزیابی کنیم، در همه این تحلیل باید در نظر داشت که ترامپ در یکسالونیم آینده به یک چیز میاندیشد و آن انتخابات دور دوم است. انتخاباتی که صرف شروع مذاکره با ایران میتواند بهترین دستاورد سیاست خارجیاش برای عرضه در آن باشد. ازاینرو است که با عریانکردن این نیاز و دورکردن همراهان او، ایران ممکن است بتواند امتیازات چشمگیری را از او بگیرد.
مصاحبه در سایت روزنامه شرق
