مقاله در روزنامه ایران دیلی - ۲۴ شهریور ۱۴۰۳ -
اصل مقاله به زبان انگلیسی بوده و ترجمه زیر توسط Ai انجام شده است.
سفر رئیس جمهور مسعود پزشکیان به عراق را میتوان از چندین زاویه ارزیابی کرد. اولاً، انتخاب عراق به عنوان اولین مقصد خارجی رئیس جمهور، انتخابی قابل توجه بود. عراق کشوری همسایه است که از همکاری استراتژیک قوی با ایران برخوردار است و دو کشور سطح قابل توجهی از مبادلات تجاری دارند و تجارت دوجانبه بین آنها رونق دارد. علاوه بر این، به عنوان یک کشور عربی، دیدگاه عراق در مورد مسائل منطقهای برای سایر کشورهای عربی از اهمیت قابل توجهی برخوردار است و آگاهی از توافقنامهها یا تفاهمنامههای امضا شده در طول این سفر و همچنین مواضع مقامات نسبت به یکدیگر و منطقه را برای آنها ضروری میسازد. علاوه بر این، اشتراکات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی زیادی بین دو کشور وجود دارد و انتظار میرفت با سفر پزشکیان و هیئت همراهش به عراق، سطح همکاریهای تجاری و اقتصادی، سیاسی و امنیتی افزایش یابد. نکته دیگر این است که عراق همواره نقطه مشترک ایران و ایالات متحده بوده است و از این نظر، انتخاب این کشور برای اولین سفر خارجی رئیس جمهور قابل توجه است. مهماننوازی مقامات عراقی از رئیس جمهور ایران و هیئت همراهش، به ویژه در سفر رئیس جمهور پزشکیان به منطقه نیمه خودمختار کردستان، چشمگیر بود - اقدامی استراتژیک که هم از نظر سیاسی و هم از نظر امنیتی در خدمت منافع ملی ایران است.
به طور کلی، میتوان گفت که این سفر تمرکز دوگانهای داشت و دو هدف متمایز را دنبال میکرد.
یکی از جنبههای این سفر، تقویت روابط و همکاریهای دوجانبه بود که با امضای توافقنامههای جدید و تأکید دو طرف بر اجرای توافقنامههای قبلی، میتواند به عنوان کاتالیزور مهمی برای افزایش سطح همکاری در زمینههای مختلف عمل کند. عراق برای تأمین بخشی از نیازهای اساسی خود، مانند برق و گاز، به ایران متکی است و در عوض، عراق مقصد اصلی مبادلات تجاری ایران است. با تکیه بر چنین همکاری گستردهای و وجود فرصتهای متعدد برای توسعه بیشتر، پزشکیان علاوه بر بازدید از بغداد، به اقلیم کردستان عراق، بصره، نجف و کربلا نیز سفر کرد و در آنجا با مقامات محلی دیدار و مذاکره کرد.
در این راستا، همانطور که قبلاً اشاره شد، سفر به اقلیم کردستان به ویژه قابل توجه است. دیدار رئیس جمهور ایران با مقامات و رهبران احزاب سیاسی اقلیم کردستان و همچنین رضایت مقامات آن از این سفر و گفتگوها، میتواند به تحکیم روابط بین تهران و اربیل و حل برخی سوء تفاهمها بین دو طرف منجر شود. علاوه بر این، میتواند اجرای توافقات امنیتی و سیاسی قبلی را تسهیل کند و در نتیجه به ایجاد ثبات و امنیت در مناطق مرزی کمک کند.
به نظر میرسد هدف دیگر این سفر مربوط به تلاشهای دیپلماسی عمومی دولت باشد. سفر به عراق که سفری فشرده و پربار بود، نشان داد که دولت جدید ایران، حداقل، اهمیت قابل توجهی به دیپلماسی عمومی در روابط خود با کشورهای همسایه میدهد. گذشته از همه اینها، از منظر دیپلماسی عمومی، بسیاری از کشورهای همسایه، منطقه و حتی جامعه بینالمللی مشتاقانه منتظر فرصتی بودند تا روحیه این دولت جدید را در حوزه دیپلماسی بسنجند. در این راستا، هیئت ایرانی تأثیر قابل توجهی در عراق گذاشت. بنابراین، من معتقدم که رئیس جمهور در دستیابی به هر دو هدف، تقویت روابط دوجانبه با عراق و اولویت دادن به دیپلماسی عمومی، موفق بود. از همه نظر، به نظر میرسد اولین سفر خارجی، حرکتی پرمشغله و پربار بوده است.
لینک یادداشت در سایت ایران دیلی
فایل یادداشت
