سی و یکمین کنفرانس هسته ای ایران: مشروعیت اجرا کردن سازوکار حل و فصل اختلافات برجام: تحلیلی در خصوص پایبندی سه کشور اروپایی و اقدامات متقابل ایران

سی و یکمین کنفرانس هسته ای ایران 1404، مشهد

 

چکیده

برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، که در سال ۲۰۱۵ امضا شد، شامل یک مکانیسم حل اختلاف (DRM) است که معمولاً به عنوان "مکانیسم بازگشت سریع" شناخته می‌شود تا پایبندی به تعهدات را تضمین کند. با این حال، با توجه به وضعیت موجود و پیشینه اجرای توافق، این مقاله استدلال می‌کند که اگرچه کشورهای E3 (فرانسه، آلمان و بریتانیا) از نظر رویه‌ای توانایی فعال کردن این مکانیسم را دارند، چنین اقدامی فاقد اعتبار است. پیشرفت‌های هسته‌ای ایران از سال ۲۰۱۸، که ناشی از خروج ایالات متحده و عدم پایبندی E3 به تعهدات خود بود، همگی اقدامات جبرانی مجاز تحت JCPOA هستند (بند ۲۶).

 

 

فایل اسلایدها